Maandelijks archief: december 2017

Over gezongen worden

Over gezongen worden…

Toen ik nog op een school werkte, was er eens een jongetje uit mijn groep dat ongelofelijk verdrietig was. Zo verdrietig dat hij niet eens meer op kon staan, hij zat met zijn rug tegen de muur te huilen, tien minuten lang. Ik ging naast hem zitten en begon na een tijdje wat te neuri├źn. Een liedje. De wens kwam op om meer liedjes te kennen van binnen, om te kunnen zingen op momenten wanneer nodig.

Op dit moment help ik 2 dagen per week een lieve dementerende dame. Ik zing wat af. En heb alle tijd om zulke liedjes, liedjes die van binnen doen opstaan, uit mijn hoofd te leren. Maar ik merk dat het zingen ook voor mijzelf een kompas wordt. Zoals de aboriginals vroeger. Ze zongen hun weg door het leven, wisten op grond van hun lied waar ze op welk moment heen moesten.

In mijn Reis door het Binnenland kom ik van alles tegen. Vooral van binnen uiteraard. Gisteren en vandaag hield ik me bezig met de vraag ‘kun je doen wat je doet zonder daar enige vorm van waardering voor terug te willen krijgen’. Dat is toch nog best lastig, maar ik vind m’n weg. En nu merk ik, zoals steeds vaker gebeurt, dat er spontaan het juiste liedje in me begint te zingen. Het is een ‘metta’ dit keer, een lied over onvoorwaardelijkheid. Ik zing, het zingt, ik word gezongen. En ben dankbaar. May we cherish all living beings…