Hoe van het een het ander komt

een plek om haiku’s te schrijven

Hoe van het een het ander komt.

Als je reist doorbreek je vaste patronen. Dat helpt om flow en synchroniciteit te creëren. Vaak wordt ik gevraagd: hoe kom je aan adressen om te verblijven? Daar is geen blauwdruk voor, behalve dat het altijd weer anders loopt.
Het begon dit keer met een meditatiebankje dat ik steeds maar meesleepte in mijn auto. Niet groot, wel een onhandige vorm. Toen herinnerde ik dat er in de sangha/meditatiegroep waar ik vroeger lid was, ook een opvouwbaar bankje circuleerde. Handig voor op reis! Dus ik benaderde de oprichtster van de sangha en ja, ik mocht het bankje op komen halen. We raken in gesprek, ze vindt het mooi dat ik reis en…van het een komt het ander. Nu zij op retraite is, verzorg ik haar huis met weelderige tuin en tevreden spinnende poes.
Er is iets met tuinen, vooral als ze volop bloeien en zacht door wind bewogen worden. Ik raak dan geïnspireerd. Besluit tot een toer-de-la-tuin: lopend door dat wat raakt zoek ik woorden om verwondermomenten te beschrijven, zodat ze ook later weer oproepbaar zijn. Zodat in schrale dagen opnieuw vanuit woorden door de tuin te lopen valt om het spel van licht en kleur weer te ervaren. Er ontstond een kleine haiku.

mijn ogen volgen
de deining van boomtoppen
ik vaar daar wel bij

Maar mijn gedachten gaan ook uit naar een vriend die onlangs verzuchtte hoe hij zich met een fysieke beperking extra opgesloten voelde in zijn kamertje, hoog boven een druk verkeersplein. Daarom schreef ik, aangezien ik toch in de flow was, voor hem dit gedicht.

Wonend boven een verkeersplein
waar auto’s voortdurend optrekken
is er soms maar één uitweg
adem uitlaatgassen in
ga op zoek naar het eiland van binnen
waar bomen groeien, helder water stroomt
en de zon altijd schijnt. Adem dat uit.

Waar de synchroniciteit in zit? Toen ik het geschreven had, besefte ik dat de ‘uitweg’ een uitweg is die binnen het boeddhisme vaak wordt beschreven. Het komt uit het gedachtengoed van Thich Nhat Hahn, die er een lied over schreef: the island within myself. Zo buiten (levend in de mooie tuin van de boeddhistische gastvrouw) zo binnen (schrijvend over de plantenweelde die je in jezelf kan oproepen). Binnen buiten, in en uit ademen, alles is verbonden met elkaar. Van het een komt het ander, en het kan maar zo morgen weer een heel andere dag zijn. Maar er is altijd Flow in het leven te vinden. Als ik ‘m weer kwijt ben, ga ik opzoek naar deinende boomtoppen. En ja, een spinnende poes op je schoot draagt ook bij ;-)